Metafizik Kökenlerden Yeryüzü İmtihanına: İnsanın Hakikat Yolculuğu
Metafizik Kökenlerden Yeryüzü İmtihanına: İnsanın Hakikat Yolculuğu
Giriş: Bu Dünyaya Ait Olmayan Bir Varlık Olarak İnsan…
İnsanı tanımlamak, varlık düzlemindeki yerini tayin etmekle başlar. Geleneksel ve kadim kültürün perspektifinden bakıldığında insan, sadece biyolojik bir organizma değil, “zübde-i âlem” yani âlemin özü ve mikro bir kâinattır. Kaynaklara göre insan, doğası gereği aslında bu dünyaya ait değildir; o, metafizik bir âlemden yeryüzüne gönderilmiştir. İnsanın bu metafizik kimliği, ona üflenen “ruh” kavramında gizlidir. Ruh, tıpkı vahiy ve Cebrail (a.s) için kullanıldığı gibi insanın özü için de kullanılan bir kavramdır ve bu durum, insanın yeryüzündeki diğer varlık türlerinden farklı, onlarla aynı düzlemde olmayan bir niteliğe sahip olduğunu gösterir.
İmtihanın Ontolojisi ve İradenin Sorumluluğu…
Yeryüzü, insan için bir durak değil, bir inşa ve imtihan alanıdır. Kaynaklarda vurgulandığı üzere, kâinattaki diğer varlık türleri (melekler, hayvanlar vb.) arasında ‘imtihana tabi tutulan tek varlık insandır’. İmtihanın temel amacı, insanın hakikati sadece teorik olarak bilmesi değil, onu pratik yaşamında idrak etmesi, içselleştirmesi ve onunla sahici bir bağ kurmasıdır.
İnsan, bu imtihan sürecinde yalnız ve savunmasız bırakılmamıştır. Ona anlama, yorumlama, tefekkür, tasavvur ve tahayyül etme gibi üst düzey zihinsel yetiler verilmiştir. Bunun yanı sıra; sevgi, sevinç, hüzün, öfke ve sekinet gibi duygusal donanımlar da insana eşit düzeyde bahşedilmiştir. Bu donanımlar, insana bir ‘özgürlük’ alanı yani irade kazandırır. İrade, insanın yaşamını yeniden inşa edebilme gücüdür ve bu güç, beraberinde ağır bir sorumluluk getirir. İnsanın yeryüzünde attığı her adım bir karşılık üretir; bu imtihan oluşun bir gereğidir.
İlahi Rahmetin Yol İşaretleri: Vahiy, Nübüvvet ve Tövbe…
İnsan, yeryüzündeki yürüyüşünde iki büyük engelleyici ile karşı karşıyadır: Kendi nefsinin sınırsız arzuları ve şeytanın vesveseleri… Nefis, sınırlı ve geçici olan dünya hayatını sonsuzmuş gibi algılatarak insanı yoldan saptırmaya........
