Bismillahirrahmanirrahim. Elhamdülillahi Rabbil âlemin. Vessalâtü vesselâmü alâ Resûlillâh.

Bugün itibarıyla 66 yaşını tamamlamış bir kardeşiniz olarak, yaklaşık yarım asır öncesinin çocuklarını, annelerini ve babalarını çok iyi hatırlıyorum. O günlerle bugünü karşılaştırdığımda, çocuk yetiştirme anlayışından hayata bakış tarzına kadar pek çok alanda büyük değişimlerin yaşandığını görüyorum. Ancak bu değişimleri doğru okumak ve Allah’ın yaratışındaki hikmeti kavramak zorundayız.

NESİLLER ARASINDAKİ BÜYÜK DEĞİŞİM

Bundan elli yıl önce 5-7 yaşındaki çocuklar, misafirliğe gittiklerinde isimlerini söylemeye bile çekinirlerdi. Kendilerine neresi gösterilirse sessizce oraya oturur, büyüklerin konuşmalarına karışmazlardı. Çocukların büyüklerin meclisindeki yeri oldukça farklıydı.

Ben gençlik yıllarımda, 16 yaşında daktilo kullanabiliyor olmayı önemli bir beceri olarak görürdüm. Bugün ise daha üç yaşındaki çocukların birçok teknik cihazı anne ve babalarından daha rahat kullandıklarını görüyoruz. Henüz on yaşına gelmemiş çocuklar bile hayat planlarından, gelecek hedeflerinden söz edebiliyorlar.

Eskiden büyüklerin yanında çocuklara “sus” denilirken, bugün çocuklar birçok konuda fikir beyan edebiliyor, hatta bazen yetişkinlerle tartışabilecek özgüvene sahip olabiliyorlar. Bir zamanlar yeni alınan bir ayakkabıyla uyuyan çocuklar vardı; bugün ise henüz ergenlik çağına gelmeden alışveriş merkezlerinde bütçe değerlendirmesi yapabilen, ürün karşılaştırabilen ve beğenmediği........

© Milli Gazete