Koyun çıngıraklarının çıkardığı sesler içerisindeydi lüks site.

Dört tarafı dağlar, köyler,

Bu pastoral tabloyu tehdit eden azman apartmanlar.

Asfalt yolda araçların ezdiği dev yılan.

Onunda bir eşi ve çocukları, yuvası var,

Beyhude bekleyecek ailesi, yolunu.

İnsanoğlu doğal çevresine öylesine hırslı, öylesine düşman.

Siteye arazilerini satan köylüler yine de mutlu değiller,

Satıp kurtulmuş, apartmandan birkaç daire alarak, kira gelirleri ile yan gelip yatmaktadırlar,

Ancak öfkelidirler müteahhit kadar kazanamadıkları için.

Ölü yılan yıllar önce gittiğim Kıbrıs’ta rastladığım canlı karayılanları anımsattı.

Omorfo’daki denize sıfır otelin bahçesinde, sahilde, yollarda ellerini kollarını sallayarak dolaşmakta idiler; o fazla uzun olmayan, tombula yakın insandan kaçmayan karayılanlar.

Adaya Makarios’un getirdiğini anlattılar lakin öyle bir tarihsel kanıt yok.

Bu tamamen bir efsane.

Karayılanlar ve diğer yerel yılan türleri Kıbrıs'ın doğal faunasının bir parçası ve milyonlarca yıldır adada yaşamaktadırlar.

Demek ki kimse onları öldürmemiş, ekolojik denge gözetilmiş.

Tarla farelerini yiyip ekinleri zararlılardan koruma görevleri olan birer tarım jandarması olarak dolaşmaktadırlar.

Tarım insanlarımız, gördükleri yerde........

© Milli Gazete