Serengeti sakinlerinden olan kedi cinsinin mümtaz şahsiyetleri aslan, leopar, çita ve benzeri tırmalayıcılar, onca savanlar, çayırlar, geniş düzlükler içinde kendilerine yaşayabilecek alan seçmek zorundadır. Belirledikleri alana aile efradını, çoluğu çocuğu yerleştirip rahat bir nefes almak isterler. Gel gör ki pek huzur buldukları, felah ve de refaha erdikleri, geçinip gittikleri söylenemez. Diğer türlerle olduğu gibi kendi türünden ailelerle aralarında hep bir hayat mücadelesi, siyasal rekabet, güç savaşı vardır. Çocukların eğitiminden barınak yoksunluğuna, tarımla birlikte hayvancılık bitirildiğinden yiyecek sıkıntısına, belgeselcilerin tacizi dolayısıyla özel hayatlarının ihlalinden iklim şartlarına türlü çeşit sorunlarla cebelleşirler. Elbette profesyonel bir kedi zorlu hayat koşullarından yılmaz. Rızkını vereni bilir, kula minnet eylemez. EYT’den emekli olup köye ev yaptırma, yaşı gelmiş yavruları baş göz etme, sonra altına az yakan bir araba çekip memlekete göçme hayalleri kurmaz. Gerçi kocayınca tilkinin maskarası olacağına dair bir kaygı da taşımaz. Güç ve ondan kaynaklanan zehirlenmelere kapalıdır. Pekâlâ, sadece hayvanlığının gereği, kendisi ve ailesi için alan belirler. Yerleştikleri alanı işaretlemek için de bulundukları yere olabildiğince koku bırakır. Bu işlemi elbette parfüm sıkmak, esans ya da hacı yağı kullanmak, pençe köküne deodorant sürmek suretiyle yapmaz; olur olmaz her........

© Milli Gazete