Önce şunu ifade edeyim: Şişesi islenmiş bir gaz lambası, ancak camındaki o karalık temizlendiğinde gerçek ışığını yayabilir. Biz de başkalarına faydalı olmadan önce kendi iç aydınlığımızı artırmaya gayret etmeli; önce kendi isimizden, pasımızdan arınmalıyız.

İnsanoğlunun yanlış üstüne yanlış yapmasını izlerken bazen kendimize sormadan edemiyoruz: "Neden göremiyorlar?" Aslında cevap çok basit; çünkü onlar kendilerinden başkasını göremiyor, sadece bulundukları dar alanı fark edebiliyorlar.

Bu durumu bir gökdelen metaforuna benzetebiliriz. Her insanın farklı katlardaki pencerelerden dünyaya baktığını hayal edin. Üst katlardan bakanlar, ufkun genişliğini ve manzaranın eşsizliğini fark ederler. Kat yükseldikçe manzara muhteşem bir görsel şölene dönüşür. İnsanlar da karakterleri, ahlakları ve huyları itibarıyla bu binanın farklı katlarında ikamet ederler. Bakış açıları, bulundukları katın........

© Milat