Kul, kusur demektir... Kusursuz kul olmaz... Gel gör ki öyle bir zamana düştük ki, kiimse kusur kabul etmez oldu... Herkes kendini sütten çıkmış ak kaşık görüyor... Zeytinyağı gibi üste çıkmasını beceriyor, kimse hatasını kabullenmek istemiyor...

Büyüklerimizin deyimi ile “kabahat samur kürk olsa kimse sırtına almaz...” Artık ayranım ekşi diyeni görmek mümkün değil...

İnsana yakışan nedir?

Nefsini temize çıkarmak mı, yoksa nefsini temizlemek mi?

Kuşkusuz nefsini temize çıkaran aldanmıştır... Kendini temizleyen ise gerçekten arınmıştır...

Yüce Rabbimiz konuyu en net ifadelerle ortaya koyuyor:

"Siz kendinizi temize çıkarmayın." (Necm, 32)

" Nefsini temizleyen kurtulmuştur." (Şems, 9)

Güzelliği ve temizliği dillere destan olan Hz. Yusuf (as) ne buyurmuştu?

"Ben nefsimi temize çıkarmıyorum, çünkü nefis mutlaka kötülüğü emredicidir, ancak Rabbimin merhamet ettiği müstesna. Şüphesiz Rabbim bağışlayandır, rahmet edendir." (Yusuf, 53)

Bugün yeryüzü nefsi emmare imparatorluğunun işgali altında, modern dünya gırtlağına kadar günaha batmış durumda, bu zemin ve bu zaman da kim, ne kadar temiz kalabiliyor bilemiyorum?

Benmerkezciliğin zindanında zay olan toplumların sanırım yeterince farkında değiliz...

Ego egemen bir yaşamda herkes kendini yüceltme, temize çıkarma........

© Milat