İnsanı Telkine Ye(n)dirmek |
“Telkin” kavramı bir inancı ya da düşünceyi muhatabın kabulü için sunmayı tanımlamaktadır. Dini literatürde önemli bir yeri vardır. Bu bağlamda ölmek üzere olan kişiye kelime-i tevhidi tekrar etmesi için teşvik etmektir. Muhatap burada zorlanmaz. Aynı şekilde insan ölüp de defnedildikten sonra cevaplaması gereken soruların cevaplarını hatırlatma da telkin olarak adlandırılır.
Günümüz postmodern toplumlarında “telkin”in özel bir yeri bulunmaktadır. Telkin kavramının burada birkaç farklı bağlamda kullanılışına tanık olmaktayız. Birincisi, kişiye herhangi bir önermeyi kabul etmesini sağlamak üzere telkin yapılmaktadır. Burada telkini bir anlamda “otorite” olarak kabul edilen insanların yaptığını gözlemlemekteyiz. Meselâ; kişinin babası, annesi, öğretmeni, patronu vb. Klasik bir duruma tekabül eden bu telkin postmodern durumda pek geçerlilik alanı bulamamaktadır.
Açıkçası bugün genç nesil için “gelenek”e tekabül eden, baba, anne, öğretmen gibi otoritelerin anlamı kalmamıştır. Hatta postmodern durumun bir gereği olarak “otorite” fikrine yer olmadığından otoriteyi ifade eden tüm konumlar artık geçmişte kalmıştır. Belki de bu sebeple genç nesil geleneğe atıfta bulunan tüm öge ve konumlardan mesafe........