Oğuz Atay’ı anmak |
İklimi müsait olmadığından mı nedir, ülkemizde sıkça rastlanmayan, olsa olsa tarihin ve talihin buradan kuş uçuşu geçerken tohumlarını tesadüfen bıraktığı nadir bir aydın tipi var. Bu aydın tipinin birincil özelliği kendine yetmesi, başkalarına çok da ihtiyaç duymadığı için daha baştan, en baştan kendini yalnızlığa mahkum etmesidir. Kendine yettiği ve başkalarından gölge etmemesi dışında hiçbir talebi bulunmadığı için ya küstah veya kibirli görünen bu insanlar aslında aşağılık kompleksinin kurbanı olmayan ender iç dünyalara sahiptir. Yalnız ve kederli bu aydının yaşadığı çağda anlaşılması ihtimali yoktur. Feraset sahibi bu aydın tipi bugünü yazarken bile gözlerini geleceğin kıyılarına çevirdiği için çoğunlukla hayalperest, hayattan kopuk, söyledikleri havada kalan, hayat acemisi biri olarak görülür ve kitleler tarafından ya dışlanır veya duyguları, düşünceleri, yazıları linçe tabi tutulur. Bu aydın tipinin bir başka özelliği ise insan doğduğu, helal süt emdiği, insan kalmanın mücadelesini verdiği ve ömrünü insanı insanın elinden kurtarmaya adadığı için hiçbir ideolojiye, partiye, cemaate yani insanın bireyselliğini ve aklını kiralamak isteyen oluşumlara gözleri kapalı, körü körüne bağlı olmamasıdır. Her doğruda bir yanlış, her yanlışta bir doğru bulunabileceği düşüncesinden hareketle toplu reddediş ve kabule yanaşmayan, dolayısıyla kategori dışı kalan böylesi sıra dışı insanlara ideolojiler, partiler, cemaatler, topluluklar ve asıl önemlisi de kendilerini savunduğu, hakları yenen sıradan insanlar kan kusturur, hayatı zindan eder. Oğuz Atay deyince aklımıza ilk elden gelen düşünceler bunlardır.
Bu cümleleri yazmamıza sebep, geçtiğimiz günlerde, Türkiye Günlüğü’nün ev sahipliğinde, Vedat Bilgin’in........