İyiliği Unutan, Acıyı Hatırlayan İnsanlık |
Ne zaman insanoğluna bir lütufta bulunsak, karşılığında sırtını dönüp uzaklaşır; ama başına bir kötülük geldiğinde gök kubbeyi inletircesine yalvarıp yakarır… Aslında bu sadece bireysel bir tutum değil, çağın ruhunu işgal eden büyük bir vefasızlık hâlidir.
İnsanlık, iyilikle imtihanı kaybetmeye alıştı. Çünkü iyiliğin kıymeti artık ancak yokluğunda fark ediliyor. El uzatıldığında minnet yerine kibir yükseliyor; fakat musibet kapıyı çaldığında aynı insan, bir gecede acziyetini hatırlayıp merhamet dileniyor. Ne hikmetse........