Yeni Suriye Hükümeti 10 Mart Mutabakatı çerçevesinde, aylardır PKK/YPG/SDG ile görüşmelerini sürdürdü. Entegrasyon meselesinin, ancak BİREYSEL BAĞLAMDA gerçekleşeceğinin defalarca altını çizdi. Neticede bir devlette iki ayrı ordu olmayacağı, bunun ileride darbe, hatta iç savaşa uzanacak riskler taşıdığı herkesin malumuydu. Buna rağmen PKK/YPG aksini savunarak, masada zaman kazanma yolunu tercih etti. Diğer taraftan da bölgeyi istikrarsızlaştırmakla kalmayıp, her fırsatta sivilleri tehdit etmeyi sürdürdü. Nede olsa İSRAİL’den ALDIĞI EMİR böyleydi. Bu ise “terör örgütünün tasmasını kim tutuyor” sorusuna da açıklık getiriyordu. Öyle ki Terörsüz Türkiye Projesinde PKK’yı lağv eden ve silah bırakma çağrısı yapan İmralı’nın, NORMAL ŞARTLAR ALTINDA sözü kulak arkası edilemezdi. Ancak hem Kandilden, hem Barzanilerden, hem de İsrail başta olmak üzere diğer bazı ülkelerden gelen, “Silah Bırakmayın” telkine uymayı seçti PKK/YPG. Bu aynı zamanda İmralı’nın pabucunun dama atıldığı kadar, terör örgütünün KİMLERİN APARATI OLDUĞUNU da bir nevi ispatlatmış oldu.

Derken Suriye’de PKK/YPG’ye verilen süre, 2026 yılı başında bitti malumunuz üzere. Abdi ise bu süreçte Beyaz Saray’dan istediği desteği bulamayınca, “KURMAY BİR AKLIN” yönlendirmesiyle, Halep’de Suriye Hükümetine bağlı yol kontrol........

© Milat