Özcan Ergiydiren |
Şair İsmet Özel’in şu mısraı ne kadar anlamlı ve güzeldir: “Ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.” Dünya dağdağasından kurtulup ahiret yurduna göç etmenin güzelliği, ancak bu kadar veciz anlatılabilir. Bu misafirhaneden ebedî âleme doğru yola çıkanlar kervanına, muhterem Özcan Ergiydiren de katıldı. 1960’lı yıllarda mütefekkir yazar Sâmiha Ayverdi’nin çevresinde halkalanan gençler arasında en çok sevilenlerdendi. 1956 yılında Mevlevî Bahir Şereftuğ’dan semazenlik talimi almıştı. Yusuf Ömürlü ile birlikte Mevlevî kisvesiyle fotoğrafları bulunuyor. 24 Ekim Cumartesi günü İlâhi emre boyun eğip dünya seferini tamamladı. Ertesi günü Merkezefendi Mezarlığı’nda, çok sevdiği “Sâmiha Anne”nin ve diğer büyüklerin komşusu olarak bu mübarek yere sırlandı. Rahmeten vasia.
Toplumun geniş kesimi onu tanımazdı. Ama kendisinden istifade etmesi gerekenler, sohbetlerine uzak durmadı. Çok sevdiği ve çevresinde yetiştiği Ekrem Hakkı Ayverdi gibi, binalarla birlikte gönülleri de onarırdı. Kendisine, Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfı ile İstanbul Fetih Cemiyeti’nde “Özcan Ağabey” diye hitap edilirdi. Hakikaten abilik yapardı. Mahviyetkâr yapısı, derviş mizacı ve kalender bir meşrebi vardı. Tevazuun zirvesindeydi. Ayverdi Mektebi’nin rahle-i tedrisinden geçmiş, ‘gayret kemeri’ni kuşanmıştı.
Kadim kültürümüzü bilen, medeniyetimizin temel taşlarına vâkıf bir irfan adamıydı. Kubbealtı'ndan çıkan Hayali Cihan Değer isimli eserinde Sâmiha Ayverdi'den çok güzel hatıralar nakletti. Dizi dibinde yetiştiği bu üstün mürebbiyenin ruh dünyasını mükemmel şekilde tasvir etti. İrfan çeşmesinden içtiği suyun lezzetini ve nefasetini, bize de hissettiriyordu. Eserde, muhtevanın bereketi yanında nefis bir Türkçe, zarif ve sürükleyici bir üslup hemen dikkati çekiyordu.
Özcan Bey ilim irfan sahibi bir büyüğümüzdü. Çok değerli şahsiyetlerin yakınında ve çevresinde bulunmuştu. Bunlar arasında Sâmiha Ayverdi,........