Sevgi, ruhu olgunlaştıran bir gıdadır!.. |
Sevgi; insanın başka kişi veya kişilere karşı duymuş olduğu içten bir muhabbet, samimî bir ilgi ve asîl bir bağlılık hissidir. İnsan ruhunu olgunlaştıran manevî gıdalardan biri olan sevgi, insanın en temel fıtrî ihtiyaçlarındandır. Diğer canlılardan farklı olarak insana bahşedilen sevgi duygusu aynı zamanda, manevî değerlerin de temel taşı mesabesindedir. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
“Siz, iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olamazsınız. Yaptığınız zaman birbirinizi seveceğiniz birşey söyleyeyim mi? Aranızda selâmı yayınız!” (Müslim)
Sevgi, insan hayatının merkezinde yer alan ve ona kendi var oluşunun anlamını hissettiren ulvî bir duygudur. Sevgi tohuma benzer. Bir tohum toprağa atılıp, yeterli su ve ısıyla desteklendiğinde evvela filizlenir sonra da büyüyerek çiçek açar ve meyve verir. Benzer şekilde bir insanın kalbine bırakılan sevgi de burada büyür ve nice sevgilere ve güzelliklere vesile olur.
İnsanlar, sevgi sebebiyle şefkat duygusunu da öğrenirler. Çünkü bireyler her zaman sevdikleri kimselere karşı merhametli olma eğilimindedirler. Evet sevdiğimiz insanlara daima yardım etmek ve iyilik yapmak isteriz.
İnsanları seven bir kişi, işini daha güzel yapmaya gayret eder ve yaptığı işten mutlu olur. Mesela insanları seven bir doktor, hastalarına çok iyi davranır, onları iyileştirmek için elinden gelen........