Rusya-Ukrayna savaşında son günlerde en fazla dikkat çeken kelime “nükleer”. Kremlin’e yakın kaynaklara dayandırılan haberlerde, savaşın çok daha kötü bir noktaya ulaşması hâlinde taktik nükleer silah kullanımının Rus yetkililer arasında bir “son çare” olarak konuşulmaya başlandığı ileri sürülüyor.

Bu nedenle bugün tartışılması gereken mesele, nükleer tehdidin ne kadar yakın olduğundan çok savaşın neden yeniden bu kadar sertleştiği ve tırmanmanın hangi noktaya doğru ilerlediğidir.

Çünkü savaş artık cephe hattına sığmıyor.

Donetsk’te, Harkiv’de veya Zaporijya’da yaşanan askerî mücadele ile yüzlerce kilometre gerideki rafineriler, enerji tesisleri, limanlar ve lojistik merkezleri aynı savaşın parçaları hâline geldi. Cephedeki operasyon ekonomiyi etkiliyor, ekonomik kapasitedeki aşınma da ordunun yakıtını, lojistiğini, mühimmatını ve savaşı sürdürebilme gücünü belirliyor.

Ukrayna’nın Rus rafinerilerine yönelik İHA saldırılarının sonuçları bunun en açık örneği. Reuters’ın sektör verilerine dayanan hesaplamasına göre Rusya’nın deniz yoluyla petrol ürünü ihracatı temmuzda bir önceki aya göre yüzde 33,3, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 54,7 gerileyerek 3,93 milyon tona düştü. Moskova’da dahi bazı akaryakıt istasyonlarında benzin satışına 30 ila 60 litre arasında sınırlar getirildi. Rus hükümeti ihracat yasaklarını uzatırken yakıt ithalatına başvurmak zorunda kaldı.

Savaş, Rus şirketlerinin bilançolarına da girmiş durumda. Ukrayna’nın saldırılarında lojistik merkezleri........

© Milat