Suriye sahasında yaşanan son gelişmeler, yaşananların tesadüfi ya da birbirinden kopuk olaylar olmadığını açık biçimde göstermektedir. Aksine, sahadaki hareketlilik; uzun süredir adım adım inşa edilen, dış müdahalelerle yönlendirilen ve belirli aktörler üzerinden yürütülen çok katmanlı bir planın parçası olarak okunmalıdır. Bu bağlamda yaşananları doğru anlamak için olayları tekil başlıklar halinde değil, birbirini tamamlayan halkalar olarak değerlendirmek gerekir.

8 Aralık’ta Suriye halkının Esad rejiminin çöküşünü kutlamak üzere meydanlara çıkması, toplumun büyük kesiminde yeni bir döneme dair umut doğurmuştu. Ancak bu tabloya, özellikle YPG, bazı Dürzi gruplar ve Ghazal Ghazal gibi figürlerin mesafeli duruşu dikkat çekti. Bu aktörler, halkın ortak sevincine katılmak yerine sürecin dışında kalmayı, hatta karşıt bir pozisyon almayı tercih etti. Bu durum, daha ilk günden sahada farklı bir ajandanın varlığına işaret ediyordu.

13 Aralık’ta Şam yönetiminin Lazkiye ve Tartus’tan gelen 200 kişilik bir heyetle yaptığı görüşme, sahil bölgesine yönelik güvence ve çözüm arayışının göstergesiydi. Ancak tam da bu süreçte, Ghazal Ghazal’ın diyalogu reddeden, “temsil gaspı” söylemiyle kitleleri sokağa çağıran açıklamaları, çözüm yerine gerilimi besleyen bir çizginin bilinçli şekilde devreye sokulduğunu ortaya koydu. Bu tutum, ilerleyen günlerde yaşanacakların bir........

© Milat