We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Πώς μπορούμε να εκθέσουμε την Τουρκία; Μία Πρόταση για το καλό της πατρίδας μας…

10 1 0
24.06.2019

Του ΝΙΚΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ* – Νέα Υόρκη

Με βρίσκει στο δρόμο ένα συμπατριώτης μας ομογενής και με ρωτά: Μα εμαννέψαν (χάζεψαν) όλοι στην Κύπρο; Αρχικά χαμογέλασα με τον αγνό, αυθόρμητο, 100% Κυπριακό τρόπο του. Όταν όμως το καλοσκέφτηκα, το χαμόγελο έδωσε τη θέση του στον προβληματισμό και στη μελέτη.

Δεν έχει σημασία τι είπαμε με τον συμπατριώτη. Θα προσπαθήσω όμως (όσο μπορώ) να αγγίξω τη “λογική επικοινωνία” των πραγμάτων σε σχέση με το Κυπριακό, αποσκοπώντας πρώτα στο να εντοπίσουμε με ακρίβεια το πρόβλημα για να μπορέσουμε έπειτα να αυξήσουμε τις όποιες πιθανότητες έχουμε να παλέψουμε για να το λύσουμε (δίκαια) μέσα από μια καλύτερα σχεδιασμένη στρατηγική. Μιας και τα τελευταία χρόνια (τουλάχιστον), φαίνεται ότι οι πολιτικές-στρατηγικές που ακολουθήθηκαν σε σχέση με το Κυπριακό απέχουν από τη “ρίζα” του προβλήματος, το οποίο, θεωρώ ότι εστιάζεται στα πιο κάτω:

1) Το 1960, οι Άγγλοι, μας “έφτιαξαν” ένα σύνταγμα που στόχο είχε να πάρουνε δυο βάσεις και να βάλουν την Τουρκία μόνιμα στα πόδια μας (διασφαλίζοντας παράλληλα, μαζί με τις ΗΠΑ, τη μη ελληνοποίηση του νησιού).

2) Η Τουρκία ήταν και (φαίνεται πως) θα είναι πάντα μια χώρα με επεκτατικές βλέψεις, χωρίς δημοκρατικές αρχές. Το 1974, η Τουρκία άρπαξε το δώρο των Άγγλων και εισέβαλε ως εγγυήτρια δύναμη για να “προστατέψει” τους Τ/Κ, εκμεταλλευόμενη το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο. Το 2019, η Τουρκία ξαναεισβάλλει στη θάλασσα της Κύπρου για να “προστατεύσει” την περιουσία Φυσικού Αερίου των Τ/Κ (από τους Ε/Κ).

4) Η πολυ-κομματικότητα στην ελεύθερη Κύπρο έχει βολέψει την Τουρκία για τα καλά. Σε μια χώρα των 640,000 ψηφοφόρων (2019), οι 56 Ε/Κ έδρες φαντάζουν σαν χρυσοφόρο μέλι, με αποτέλεσμα, το “Κυπριακό Πρόβλημα” (ως ένα οποιοδήποτε εμπορικό προϊόν, που πρέπει να πωληθεί στο διεθνές “παζάρι”) να μετατρέπεται σε εσωτερική διαμάχη της χώρας και να χάνει τις όποιες ευκαιρίες δυναμικής “πώλησης” και επίτευξης “ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος”.

Να επαναλάβουμε, τα πιο πάνω σημεία αποτελούν “το πρόβλημα” και όχι τη λύση. Δυστυχώς, έχουν δαπανηθεί χιλιάδες ώρες συζητήσεων, αναλύσεων και κυρίως αντιπαραθέσεων, χωρίς ακόμη να έχουμε βρει μια εσωτερική, κοινή συνισταμένη με βάση τα γεγονότα και όχι με βάση την “καρέκλα”. Μια συνισταμένη, στα μέτρα της πλειοψηφίας........

© Mignatiou