We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ο άξονας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ και η ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας και ασφάλειας

3 3 21
21.03.2019

Του ΠΕΤΡΟΥ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ

Ο στρατηγικός έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου σε όλα τα επίπεδα (αμυντικό, οικονομικό, ενεργειακό) αποτελεί πλέον το κύριο «σημείο» αντιθέσεων γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής αξίας και σημασίας και εστιάζει πρωτίστως στα αντιτιθέμενα συμφέροντα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.

Ταυτοχρόνως όμως υφίστανται δικαιώματα και συμφέροντα και άλλων χωρών με βάση το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα το Δίκαιο της Θάλασσας. Στα συμφέροντα αυτά και στα δικαιώματα αυτά ασφαλώς εμπλέκονται η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ.

Ειδικότερα κατά το μέρος που αφορά στην Αίγυπτο είναι προφανές ότι ασκεί σημαντική επιρροή στα διαδραματιζόμενα στην περιοχή. Σε κάθε περίπτωση δε η παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο στην τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (Τσίπρας-Αναστασιάδης-Μετανιάχου) αφορά παράσταση πολυσήμαντη με πολλούς αποδέκτες.

Με τούτα τα δεδομένα και ενόψει των ενεργειακών κυρίως εξελίξεων στον επίμαχο χώρο, από πλευράς Τουρκίας επιχειρείται πολιτική έντασης στην περιοχή. Η ένταση αυτή δεν αφορά μόνο στο να προκαλούνται έννομα δικαιώματα και συμφέροντα ως προς την Ελλάδα και την Κύπρο.

Η πολιτική αυτή της Άγκυρας καταρχάς και καταρχήν περιπλέκει σε «Νατοϊκό επίπεδο» τα πράγματα, ασφαλώς δε όχι επ’ ωφελεία της Τουρκίας. Άλλωστε, είναι πλέον εμφανής η πολιτική της Ουάσιγκτον ότι επιδιώκει σταδιακή παρουσία και συμμετοχή στην τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, πρωτίστως σε ad hoc επίπεδο, δηλαδή 3 1, ενώ ταυτοχρόνως εναντιώνεται για την προαναφερόμενη πολιτική της Άγκυρας, όχι μόνο ως προς το Ισραήλ, αλλά και ως προς την ειδικότερη σχέση που έχει δημιουργήσει η Άγκυρα με Μόσχα και Τεχεράνη. Άξιο βεβαίως επισημείωσης είναι ότι η πολιτική της Ουάσιγκτον μέχρι και τον παρόντα χρόνο τηρεί μια κατ’ αρχήν «ουδετερότητα» για τις ασύμμετρες απειλές της Τουρκίας κατά της Ελλάδας.

Τα προαναφερόμενα δημιουργούν ασφαλώς ένταση όχι μόνο στη Μεσόγειο αλλά και στο Αιγαίο. Ωστόσο, οι εξελίξεις αυτές διασυνδέονται ευθέως (και) με τις ευρύτερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου εξ αντικειμένου αφορούν ευθέως και στις ευρωεκολογές. Και τούτο γιατί Μητροπολιτικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία), όχι μόνο είναι αδιάφορες για τα όσα λαμβάνουν χώρα στη Μεσόγειο, αλλά αντιθέτως και κυρίως η Γαλλία και η Ιταλία, έχουν άμεση εμπλοκή στα «ενεργειακά ζητήματα της........

© Mignatiou