We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Η παρακαταθήκη του Γρηγόρη Πιερή Αυξεντίου: Το μόνο που αγαπούσε από μωρό ήταν η Ελλάδα…

10 2 109
28.02.2019

Του Δρ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ (ΝΤΙΝΟΥ) ΑΥΓΟΥΣΤΗ

«Είτε ζήσουμε, είτε πεθάνουμε, ένα θα είναι το έπαθλο του αγώνα μας, για νεκρούς και ζώντας. Η Κύπρος να γίνει Ελληνική και να ζήσει ελεύθερη και ευτυχισμένη. Όσοι δε επιζήσουν να μην επιδιώξουν ανταμοιβές και αξιώματα, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΟΝΤΑΙ».

Κάθε που έρχεται ο Μάρτης ο όπου γης Ελληνισμός σκύβει και προσκυνά ευλαβικά στον τόπο της θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου, του γιού του Πιερή και της Αντωνούς από την Ηρωομάνα Λύση, του αθεράπευτου Έλληνα, του ευσεβή Χριστιανού, του αγνού πατριώτη που έγινε ολοκαύτωμα για την πανώρια λευτεριά και την αιώνια Ελλάδα.

Το 1949 ο Γρηγόρης έρχεται στην Αθήνα. Αποτυγχάνει να εισέλθει στη Σχολή Ευελπίδων που ήταν και το μεγάλο του όνειρο. Γίνεται Έφεδρος Αξιωματικός και υπηρετεί στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Εκεί θα γνωριστεί με τον Κυριάκο Μάτση που σπουδάζει στη Γεωπονική Σχολή της Θεσσαλονίκης και μαζί στοχάζονται και προετοιμάζονται για τον υπέρ πάντων αγώνα. Η Ελληνική Κυβέρνηση θα αρνηθεί να τον προάγει σε μόνιμη θέση ανθυπολοχαγού. Η πίκρα του είναι μεγάλη και η επιστροφή στο νησί του αναπόφευκτη.

Πρώτα γίνεται εργάτης γης κι ύστερα οδηγός, μεταφέροντας μεροκαματιάρηδες στην αγγλική βάση της Δεκέλειας. Εντάσσεται από τους πρώτους στο αντάρτικο της Ε.Ο.Κ.Α. Αντί του καθιερωμένου........

© Mignatiou