Güven, şüphe etmemektir. Güven, korkmamaktır. Güven, emin Olmaktır. Güven, itimattır, itaattir. Her şeyden, herkesten emin Olmaktır.Güvenin iki boyutu vardır. Biri insanın kendine güvenmesi, öbürü ise karşıdakine, başkasına güvenmektir. İnsanın kendine güvenmesi; cesaretli olması, parasına, ilmine, gücüne, elinde bulundurduğu şeylere dayanarak kendinde bir cesaret bulup buna güvenmesidir. Halbuki karşıdakine güven konusu böyle değildir. Onun vereceği güven duygusuna bağlıdır. Hatta bunun iki yönü vardır. Şöyle ki; bizim kendisine güvenmemiz konusu olduğu gibi karşı tarafında bize güven vermesi için bir gayret göstermesi konusudur.Bizim kendisine güvenmemiz konusunu şimdilik geri bırakalım, diğerine geçelim. Yani bize güven vermesi için gösterilecek gayret ya da en doğal haliyle güvenli kişi olmaya. Zaten esasında aslolan güvendir. Güvensizlik ise arızî bir durumdur. Yani normal olan güven, anormal olan güvensizliktir. Şöyle ki; sürekli yalan söylüyor ve her defasında da yalanı ortaya çıkıyorsa, başka konuşup bir başka davranıyorsa; bunlar anormaldir. (Daha devam edelim.) Herkese (dosta-düşmana)........

© Merhaba Haber