Yeni Yaşımla Konuştuk |
(Yaşımız ciddileşiyor içimizdeki çocuk yasta)
Kaç kat olduğunu bilmediğim bir merdivenin 28. Basamağına geldim. Her basamakta yeni insanlarla tanıştım, yeni bir hikâyenin içinde rol aldım ve en önemlisi her seferinde yeni bir benle tanıştım. Bu yıl asla gibi görünen şeylerde bile yitirmediğim umudumla bir anda olabileceğini gördüğüm, güven, kayıplar, güçlü olmak güçlü kalmak yakın dostluklar eski dostluklar bir anda ortadan kaybolan insanlar ve nice duygu karmaşası içinde kendimi aradığım, bazen bir manzara seyrettim bazen bir bardak çayın sessizliğinde yaşadıklarımı düşünürken kaç bardak soğuttuğumu hatırlamazken bazen de bir fincan kahve içtiğim insanlarla kırk yıllık muhabbet umarken yabancılaştık. Her basamakta biraz daha büyüdüm, adımlarımı daha sağlam basmam gerektiğini öğrendim. Bazen Yanımda olduğunu düşündüklerimi yanımda bulamadığımda, bazen sevildiğimi zannettiğim insanların umurunda olmadığımda, bazen de eskiden olsa konuşsam anlatsam iyi gelecek her şeyi aslında sessiz kalıp kendi hira’ma çekildiğimde öğrendim. Çünkü insan zaman zaman kendi hira’sına çekilmeli dışına kapanıp içine açılmalı. Geride bıraktıklarına bakmalı fakat takılı kalmamalı, öğrenmesi gerekeni alıp gitmek isteyen kimseyi hayatında........