Mümtaz’er Türköne yazdı | Ahmet Turan Alkan: “Küsmüş adam”ın son yolculuğu |
Beynimin içi cam kırıklarıyla dolu.
Aradan tam 52 koca yıl geçmiş.
Fakülte yıllarında tanıdığım ilk günden beri onun camdan bir fanusun içinde, ipeklere sarılıp, yağmurdan rüzgârdan korunması, her türlü nazına cefasına katlanılması gereken bir adam olduğunu düşünürdüm. Site Yurdu’nda 3. Blok’un 2. Katı’ndaki yurt odasındaki muhabbetlerde kalem zevkini, ara ara çaldığı sazıyla türkülerin büyüsünü tattırırdı bize. Aynı yaşlarda olmamıza rağmen hepimizin üstadıydı; çünkü bize ancak uzaktan tanıdığımız, büyüleyici bir dünyayı göstererek rehberlik ederdi. Kavganın olmadığı bir dünyayı tanımak bile müthiş bir kazançtı bizim için. Çevremizde onun yaptığını yapan, bize yol gösteren, yordam öğreten ondan başka hiç kimse yoktu.
Hüda-i nabitti. Bize de kendi kendimizi yetiştirebileceğimizi öğretti.
Tam sanatçı kıvamında, ince ruhlu, kırılgan, hayata karşı çocuk kadar saf bir adamdı. İçinde kendisini sürekli dürten bir çocukla beraber yaşadığını, kaleminden çıkan birkaç metni okuyanlar hemen anlar. Şu eğreti, itici, fesat dolu dünyaya, o çocuğun elleriyle açtığı küçük aralıktan bakar, gördüklerini şaşırtıcı derecede olgun bir Türkçe ile anlatırdı. Hayata ve insana dair yakaladığı ayrıntılar inanılmazdı. Yazdıklarına sinen ironi, engin mizah duygusu o çocuğun eseriydi; duru, saf, sevimli ve eğlenceli. Gürül gürül akan Türkçesi, kıvrak dili ve üslubuyla elinize aldığınız kitaplarından hiçbirini son sayfasına kadar okumadan bırakmanıza izin vermezdi. Zihninizi, hayal dünyanızı yumuşak dokunuşlarla esir alırdı.
O çocuğun hayal dünyasından beslenen olağanüstü Türkçesi ile anlattığı hikâyeler arasında bizim de hiç olmazsa bir miktar saf ve temiz kalmamızı sağladı. Bıyıkları yeni terleyen bir delikanlı, üstelik kanı kaynayan, kavga arayan serseri bir genç olarak Üstad ile çok erken çağda karşılaşmamış olsaydım, yazmaya, düşünmeye merak sarar mıydım? Bilmiyorum. Bildiğim, cömert dostluğuna, tevazu yüklü ilgisine ve dikkatli eleştirilerine çok şey borçlu olduğum.
Türkçe’nin yaşayan en büyük ustalarından........