1954 yılında, henüz genç bir sinema eleştirmeni olan François Truffaut, Cahiers du Cinéma dergisine yazdığı o meşhur makalede dönemin hâkim sinema anlayışına savaş açmıştı. Ona göre “Kalite Geleneği” (La Tradition de la Qualité) adını verdiği bu düzen; devasa stüdyolara, dokunulmaz senaristlere ve steril setlere hapsolmuş, ruhunu kaybetmiş bir “baba sineması”ydı.

Truffaut ve arkadaşlarına (Godard, Chabrol, Rohmer) göre çözüm basitti: Kamerayı omzuna al ve sokağa çık.

Bu isyan, sinema tarihinde “Nouvelle Vague” (Yeni Dalga) olarak bilinen o büyük devrimi başlattı. Artık kuralları dev bütçeli stüdyolar değil; el kamerasıyla hayatın içine karışan, doğal ışığı kullanan, kurguda devamlılığı hiçe sayan ve hikâyesini kendi bildiği gibi anlatan yaratıcı zihinler koyuyordu. The Cat Report 2025, Türkiye iletişim sektörünün kendi Yeni Dalga anına tanıklık ediyor olabilir.

Yeni Dalga benzetmesi iddialı görünebilir. Ancak The Cat Report 2025, iletişim ekosisteminde ciddi bir nöbet ya da kabuk değişimini gösteriyor. 2025 tablosu, rapor tarihinde yalnızca bir performans yılı değil; son beş yılda biriken kırılmaların görünür hale geldiği, “bağımsız ruhun” zirveye yerleştiği ve uzun süredir süren kurumsal hâkimiyetlerin sarsıldığı tarihi bir eşik gibi görünüyor. 2020-2023 dönemine damgasını vuran ezberlerin -belli başlı reklamverenlerin hegemonyası, network ajansların tartışmasız üstünlüğü, FMCG ağırlıklı ödül ekonomisi- bu yıl belirgin biçimde çözüldüğü görülüyor.

2025’in en sembolik kırılması, yaratıcı ajanslar cephesinde yaşanıyor. Geçmiş raporlarda (

© MediaCat