Fransa'daki yangınlar Britanya'ya da sıçrayabilir mi? |
Manş Denizi’nin karşı kıyısındaki Fransa’da 17 ve 24 Ekim’de gerçekleşen muazzam kitle patlamalarına ve Avrupa genelindeki diğer protestolara bakınca, insanın sorası geliyor: “Neden burada da olmasın?”
İngilizlerle ilgili özel bir durum mu var? Şair G. K. Chesterton, 1640’lardaki ve 1650’lerdeki İngiliz Devrimi sırasında bile alaycı bir edayla “yalnızca birkaç kişi özgürlükten bahsederken, İngiltere biradan bahsediyordu” diye yazmıştı.
Paris merkezli gazeteci Simon Kuper de Financial Times’ta Fransa’daki olaylar hakkında aynı alaycı dille yazıyor: “Fransa’da devrimci bir eylem hakkında sorulacak ilk soru her zaman şudur: Bu gerçek mi yoksa sadece tiyatro mu? Fransızlar geçmişteki ayaklanmalarına saygı duymak ve onları yeniden canlandırmak üzere yetiştirilirler.”
Başka bir deyişle, bazı halkların neden başkaldırdığını, diğerlerininse neden başkaldırmadığını açıklayan köklü kültürel farklılıklar mevcuttur.
Ben buna ikna olmuş değilim. Yalnızca Britanya’daki neoliberal döneme bakacak olursak; Margaret Thatcher hükümeti 1980, 1981 ve 1985’te kent merkezlerinde isyanlara, 1984-5’te madencilerin destansı mücadelesine ve 1990’da kendisini koltuğundan eden Kelle Vergisi karşıtı kitle hareketine tanıklık etti.
2007-8 finansal krizinin sonrasına hızlıca geçecek olursak; Muhafazakar-Liberal koalisyonu, üniversite ve yüksekokul öğrencilerinin 2010 yılında artan harçlara karşı düzenlediği kitlesel ve şiddetli sokak protestolarıyla, 2011 yılında ise kent merkezlerindeki yeni bir isyan dalgası ve kamu sektöründe iki büyük kitlesel grevle karşılandı.
Yine de........