"Gayrimeşru bir muhabbetin sonucu, insafsız bir düşmanlıktır"

Muhammed Zahir Yıldız

Gönül aynasının pas tuttuğu, insanların yönünü dünyalık menfaatlere çevirdiği bir çağda yaşamak, hakiki sevginin yokluğuna delil değildir. Güneşin önüne çekilen yoğun bulutlar nasıl güneşi ortadan kaldırmaz, sadece onu göremeyen gözlerin körlüğünü gösterirse; nefsin üstün geldiği toplumlarda sevginin görünmeyişi de sevginin yokluğundan değil, o ilahi tecelliyi idrak edecek dingin bir kalbin azlığındandır.

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin Mesnevî’de buyurduğu gibi:

"İnsanın kalbi bir aynaya benzer. Üzeri toz ve pas kaplandığında hakikatin ışığını yansıtmaz. Aynanı temizle ki içindeki gizli güzellikler ortaya çıksın."

Bugün insanların çoğunlukla sevgi zannettiği şey; nefsin arzuladığı geçici hevesler, çıkar ilişkileri ve hırslardan ibarettir. Arada Hak olmadığında o bağ dayanıksızdır. Tasavvuf ehli buna "sevgi" değil, yalnızca "nefsin meyli" der. Hakiki sevgi ise kaynağını Yaratıcı'nın rahmetinden alır. Kalbe ilahi bir emanet olarak bahşedilen bu duygu, hevesin bittiği yerde tükenmez; aksine çileyle, sabırla ve emekle olgunlaşır.

Şems-i Tebrîzî’nin ifade ettiği gibi:

"Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle aksın. 'Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir' diye endişe etme. Nereden biliyorsun........

© Mardin Life