Çocuklar Değil, Aileler Problemli

Çocuklar Değil, Aileler Problemli

Bugün birçok anne-baba, öğretmen ve eğitimci aynı cümleyi kuruyor:

“Bu çocuklarda bir şey var…”

Belki de asıl soru şudur:

Çocuklarda mı bir şey var, yoksa onları yetiştiren büyüklerde mi?

Çünkü çocuk, doğduğu gün ne öfkeli gelir dünyaya ne sevgisiz ne de merhametsiz. O, saf bir fıtratın, tertemiz bir sayfanın adıdır. Lakin zamanla gördüklerini öğrenir, duyduklarını tekrarlar ve yaşadıklarını karakter hâline getirir.

Bugün çocukların saygısızlığından şikâyet eden birçok yetişkin, kendi hayatındaki saygısızlıkları görmezden geliyor. Çocukların tahammülsüzlüğünden yakınan ebeveynler, evlerinde en küçük meselede birbirlerine tahammül göstermiyor. Çocukların bağımlılıklarından korkan aileler, saatlerce telefon ekranlarından başlarını kaldırmıyor.

Sonra da dönüp soruyorlar:

“Bu çocuklar neden böyle oldu?”

Onları böyle yapan kim oldu?

Eskiler ne güzel söylemiş:

“Evvel refik, ba’de tarik.”

Yani önce yol arkadaşı, sonra yol…

Çocukların da ilk yol arkadaşları aileleridir. Onlar dünyayı önce anne ve babalarının gözlerinden görürler. Hayatı onların ses tonundan öğrenirler. Merhameti onların davranışlarından, sevgiyi onların dokunuşlarından tanırlar.

Bir çocuk nasihatten çok şahsiyetten etkilenir.

Zira terbiye, söz ile değil hâl ile verilir.

Bugün modern dünyanın en büyük çıkmazlarından biri de budur. Çocuklara binlerce öğüt veriliyor fakat örnek olacak davranışlar gösterilmiyor. Evlerde........

© Mardin Life