Çocuklar duygularını bizim gibi cümlelerle anlatamazlar. Onlar konuşamadıklarını davranışlarıyla söylerler.

Bağırarak, ağlayarak, inat ederek ya da susarak...

Biz yetişkinler ise çoğu zaman bu dili yanlış anlarız. Davranışı susturmaya çalışır, mesaji duymayı unutuyoruz. Oysa her davranış, iç dünyadan gelen sessiz bir çağrıyla birlikte bir çığlıktır.

Bir çocuk bağırdığında, ağladığında, inat ettiğinde ya da içine kapandığında ilk refleksimiz çoğu zaman şudur:

“Bu davranışı nasıl durdururum?”

Oysa asıl sormamız gereken soru şudur:

© Mardin Life