Yıllarca makam odamdan Süleymaniye Camii minerelerinden okunan ezân-ı Muhammedîyi dinlemek ve muhteşem Süleymaniye Kütüphanesi’nde ilmî araştırmalar yapmak, hayatımın en güzel günlerini teşkil eder.

Ebediyete irtihalinin 460. Yılı olan Kanuni Sultan Süleyman, “Ben ölünce bir elimi tabutumun dışına atın. İnsanlar görsünler ki, padişah olan Kanuni bile bu dünyadan eli boş gitmişti.” diyerek bir gerçeği dile getirmiştir. Babası Yavuz Sultan Selim, annesi Aişe Hafsa Hatun, doğumu 27 Nisan 1495, doğduğu yer Trabzon, vefatı 6/7 Eylül 1566, tahta geçişi 30 Eylül 1520 ve saltanat süresi 45 sene, 11 ay, 7 gündür.

Kanuni döneminde hak, hukuk ve adalet zirve yapmıştır. Nitekim Mimar Sinan, Kanuni Sultan Süleyman döneminde artan su ihtiyacını karşılamak için Kırksaklar tesisleri ve su kemerleriyle şehre su getirmiştir. Bir gün kapıdaki meçhul adam Koca Sinan’a kendisini tanıtır: “Efendim, ben Topkapı Sarayı postacısıyım. Sizi Divana çağırıyorlar. Herhalde bir soruşturmaya tabi tutulacaksınız!..” Sinan Ağa, “Acaba Saraya niye çağrılıyorum?” diye bastonuna dayana dayana gider. Divana girer, orada bir soruşturma heyeti kurulmuştur. Sinan’a şöyle derler: “Sinan Ağa, hakkında şikâyet var. Hiç kimse evine özel olarak su almasın diye padişah fermanı olduğu halde, sizin evinizde özel bir yolla su alınmış!” Evet, Kânûnî hazretleri İstanbul’a yaptığım, su hizmetinden dolayı sadece benim şahsıma müsaade etmişti. “Ferman nerede? O halde fermanı........

© Maraş Gündem