“Sonbahar ve Ölçü” |
Sonbahar mevsimi gibi, hazan yaprakları dökülmeye devam ediyor. Zaman ilerledikçe insan da hayat ağacından bir bir kopuyor. Kimi dostluklar sessizce yere düşüyor, kimi değerler fark edilmeden kayboluyor. Bu dökülüş bazen zamandan, bazen yorgunluktan, bazen de ihmalden kaynaklanıyor…
İnsan zayıftır. Yanılır, hata yapar, bazen yönünü şaşırır. Bu, insana mahsustur. Asıl mesele hatasız olmak değil; hatayı fark edebilmektir. Yanlışta ısrar etmekle, yanlıştan dönebilmek arasında büyük bir ahlak farkı vardır. İşte insanı insan yapan da bu farktır…
Hayatta her şey bir ölçü meselesidir. Ölçü kaybolduğunda, doğru ile yanlış birbirine karışır. İyi niyet yerini savunmalara, samimiyet yerini alışkanlıklara bırakır. İnsan bir süre sonra neyi neden yaptığını bile hatırlamaz…
Karanlık bir odada elinde fener olmayan........