İnsanlığın Ölmediği Köy: Kireç |
Cumartesi akşamı acı bir haber aldık. Ev komşumuz Nazım Özmen’in Hakk’a yürüdüğünü öğrendik. Mekânı cennet olsun; gerçekten çok güzel bir insan, çok kıymetli bir dosttu.
Beş vakit namazını Medine Camii’nde kılan, oğlunun eğitimi için beş yıllığına Kahramanmaraş’a gelen ve Şehzade Sitesi F Blok’ta kirada oturan Nazım Özmen kardeşimiz; nezaketi, kibarlığı ve insanlığıyla gönüllerde yer etmiş biriydi.
Pazar sabahı erken saatlerde yola çıktık. Ahmet Pala, Emrullah Durdu ve değerli eşiyle birlikte tek araçla Adana’nın Tufanbeyli ilçesine, oradan da ilçeye 33 kilometre uzaklıktaki Sefade mevkiinde bulunan Kireç Köyü’ne (yeni adıyla mahalle mi denir, onu da tam bilemedik) ulaştık.
Sessiz, sakin bir yerdi. “Burada yaşayan var mı?” diye sorduk. Sadece dört evde sürekli ikamet eden, büyükbaş ve küçükbaş hayvan besleyen insanlar olduğunu söylediler. Yeni ve güzel evleri görünce sordum:
“Yazın yaylacılar gelir, kışın ise Adana, Mersin, Osmaniye’ye inerler. Emekliler yaz başında geri döner” dediler.
Aklımdan şu soru geçti: “Acaba........