Büyük arazileri, onlarca dairesi, iş yerleri, arabaları, bankada paraları olan mı?

Yoksa kazandığından az da olsa paylaşmasını bilen, bir yetimin başını okşayan, bir öğrencinin eğitimine katkı sağlayan, komşusunun derdine ortak olan insan mı?

İşte asıl mesele burada…

Mal sahibi olmak başka, gönül sahibi olmak başka…

Bir insanın çok parası olabilir. Fabrikaları çalışıyor, arazileri değerleniyor, kasası doluyor olabilir. Bunların hepsi bir zenginlik göstergesidir.

Ama insanın cebindeki serveti, yüreğindeki merhameti kadar değerli değildir.

Çünkü para ve mal insanın dünyadaki hayatını kolaylaştırabilir; fakat gönül zenginliği insanın arkasından bırakacağı iyiliği belirler.

ZENGİNLİK SADECE SAHİP OLMAK DEĞİLDİRDünyada öyle insanlar vardır ki çok büyük servetlere sahiptir ama bir kuruşunu paylaşmaya kıyamaz.

Yanındaki açken tok yatabilir.

Komşusu sıkıntıdayken kapısını kapatabilir.

Bir öğrencinin ihtiyacı olduğunu bildiği halde görmezden gelebilir.

Bir yaşlının duasına ihtiyaç duyduğu halde elini uzatmayabilir.

Bu insanın malı çoktur ama acaba gönlü ne kadar zengindir?

Bir de imkânı sınırlı olduğu halde kazandığı ekmeği paylaşan insanlar vardır.

Kendi sofrasından bir tabak yemeği ayırır.

Bir çocuğun kırtasiye ihtiyacını karşılar.

Bir hastanın ilacına katkı verir.

Bir öğrencinin bursuna destek olur.

Bir cenaze........

© Maraş Gündem