“Din muameledir” sözü, dindarlığı dar bir ibadet alanına hapseten anlayışlara karşı, İslam’ın ahlâk ve adalet merkezli ufkunu hatırlatan güçlü bir ikazdır. Resûlullah’ın (s.a.v) “Sizden önceki ümmetleri helak eden şey; güçlüler suç işlediğinde affedilmeleri, zayıflar suç işlediğinde cezalandırılmalarıydı” hadisi, dinin yalnızca bireysel takvaya değil, kamusal adalete de hükmettiğini açıkça ortaya koyar. Bu hadis, hukukun kimliğe göre eğilip bükülmesinin, toplumsal çöküşün başlangıcı olduğunu ilan eder.

Bu çerçevede sorulması gereken soru nettir: “Bizden olan suç işlediğinde affedilecek, öteki işlediğinde cezalandırılacak mı?” Eğer cevap “evet” ise, o zaman Resûlullah’ın “Kızım Fatıma da hırsızlık yapsa elini keserim” sözü ne anlama gelir? Bu söz, hukukun kutsal bağlardan, akrabalıktan, cemaat aidiyetinden ve siyasi yakınlıktan azade olması........

© Maraş Gündem