Söze nasıl başlanır böyle zamanlarda, gerçekten bilmiyorum. Şu kısacık meslek hayatımda belki de bir gazetecinin başına gelebilecek en kötü iki haberi yazmak zorunda kaldım. Gazetecilikte olurmuş böyle şeyler. Çok ölüm haberi girdim. Kaza, intihar ama insanın kalbine dokunan birilerinin vefat haberi girmek yük olurmuş insana. Bana da öyle oldu… Aslında bu yazıyı sabah saatlerinde yayınlamak isterdim. Fakat ne elim klavyeye gitti ne de ben o cümleleri yazma cesaretini gösterdim. Ama başkanlarım hakkında da yazmasam olmazdı. 

Dün gibi hatırlıyorum, Altı ay önceydi… Bir vefa örneği izlemiştik Manisa’da. Sert, ağır, insanın boğazına oturan bir vefa. Şimdi yine kulaklarımda bir ses, aklıma kazınmış bir cümle dolaşıyor durmadan: “Altı ayda bir tabut, bayraklıyoruz”

Ne büyük acı, bir Genel Başkan için bu cümleyi kurmak. Ne talihsiz bir başkanlık dönemi geçiriyorsun sen… 

“Bitmedi bu hikaye. Ama artık bitsin.” Dediği yerde biz acıdan bittik. Nasıl bir cümleydi bu insanın içini........

© Manisa Meydan Gazetesi