İbrahim Atalay’la Urfa’da henüz çiçeği burnunda bir müfettişken tanışmıştım. Urfa’ya heyetle Halk Kütüphanesi ile Urfa Müzesini denetlemeye gelmişlerdi.

Başmüfettişleri Mardinli, Senih Vehbi Sayın Bey isminde kibar, nazik ve naif bir beyefendi idi. Ben de o zaman Urfa Halk Eğitimi Başkanı idim.

Urfa’nın şirin Bahçelievler Mahallesi, Şehitlik Parkı’nın içinde Urfa Müze ile müzenin tam karşısında da köşede ise Halk Kütüphanesi vardı.

Urfa Müzesi dünyanın en eski antik eserlerine sahip bir müze idi. Müze müdürü ise Adnan Mısır idi. Adnan Mısır, tam bir Urfa beyefendisi ve iyi bir arkeolog idi. Urfa’nın “Nevala Çori” kazılarında kazı heyetine başkanlık etmişti.

Urfa Halk Kütüphanesi ise müzenin tam karşısında köşede huzur bulduğumuz bir yer idi. On binlerce kitapla dolu bu yeni muhteşem bina içinde kendimizi fikren diri hissederdik. Kütüphane Müdürü ise İbrahim Halil Billurcu idi.

Kütüphanede Mehmet Emin Ergin gibi bir kitap dostu, bizden büyük, muzip, nüktedan bir insan vardı ki onunla dost olmak cihana değer idi. O, Urfa’nın canlı bir kültür ve de folklor arşivi idi. O, iyi bir sanatkâr ve iyi bir marangoz idi. Urfa Halk Kütüphanesi onun sırtında dönerdi. Gelen büyük ile büyük, genç ile gençti. O, sadece bir kütüphane memuru değil; aynı zamanda kütüphanenin her şeyi idi.

Bizim de Halk Eğitimi merkez binamız da Urfa’nın en merkezi ve en güzel yerinde harika bir mekândı. Urfa’nın sıcağında bahçemiz serinlik merkezi idi. İnsanlar ruhlarını dindirmek isteyince bu güzide mekânlara koşarlardı.

Urfa’ya denetime gelmiş misafir İbrahim Atalay ve ekibini benim arkadaşlarımla birlikte eve çiğköfteye davet ettim. Sağ olsunlar başta Senih Vehbi Bey ve ekibi olmak üzere bizi kırmayıp davetimize icabet ettiler.

Misafirler ve gelen dostlarımla fakirhanemizde saatlerce yemekten sonra sohbet etmiştik. O sohbet tarihi bir anı olmuştu bizlere.

İbrahim Atalay’la o gece başlayan........

© Maarifin Sesi