Había que gardar as formas e en Génova fixéronlle o pasillo a Jorge Azcón, gañador das eleccións en Aragón con máis pena que gloria; e, claro, con máis pena que gloria resultou a recepción. Os pasilleiros lucían risas falsas, fixas, estereotipadas; aplaudían lento, coas puntas dos dedos, sen ganas e sen ruído, e algún que lle palmeou o lombo fíxoo tan amodo que máis que de felicitación as palmadiñas semellaban de consolo. Azcón estivo ben, dadas as circunstancias. Sacou do peito unha rexa voz de barítono e cantou unha romanza da zarzuela:

no saben qué es........

© La Voz de Galicia