Erro, inxenuidade, decepción |
Cando vin que o actual presidente do Partido Popular encabezaba as listas da súa formación política prás eleccións xerais e que nela figuraba Pedro Puy, sentín un alivio grande. Había anos (hoxe diría que hai xa moitos anos) convivira con este en distintas instancias e din por feito que a súa presenza nos escanos do Congreso serviría pra introducir no seu ámbito, por fin, un saber facer que contribuiría de xeito decidido ó diálogo, sereno e moderado, ben sólido de argumentos, pleno de coñecemento da realidade social e económica e aplicado en favor do conxunto do país ou, se o prefiren, do Reino de España.
Hai un días, mellor dito, o pasado domingo, Pedro Puy escribiu un seu artigo no terceiro xornal deste reino das Españas que uns queren unha, grande e libre, mentres que outros a preferimos libre, grande e plural. Foi así como a vislumbramos cando Juan Carlos I chegaba a Galicia e, moito ou pouco, falaba en galego, ía a Euzkadi e facía o mesmo en euskera e procedía de igual xeito nos seus discursos ditados en Cataluña.
A súa próxima presenza nos escanos madrileños fíxome........