We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ehmed Huseynî ve afallamanın tırnakları

1 0 0
06.07.2021

Ehmed Huseynî üzerine bir deneme

…. Solgun benzime annemin düşlerini çaldım

Uyandım dayanmış bulurken sırtcağazımı cüce

Aynasına kederin

Tuttum yüzümün hamuruyla oynadım bütün bir gece

Şekilden şekile sokarak elmacıklarımı

Bir güzel serinliğe serdim uyandım

Şener Özmen

Kan Biraz adlı şiirinden*

Şiirin neredeyse karneyle dağıtılacağı günlere yaklaşıyoruz. Çok geç artık ve çare yok; Söz, eter gibi uçuyor ve küresel şiir kendi mecrasında sessiz sedasız, ağır aksak menderesler çizerek akarken; suskunluk burgacı da daralıyor giderek. Bilgi yani episteme, mutsuzluktan başka sırrı olmadığını gösterdi bizlere. Bilgi köleleştirmiyor belki, ancak özgürleştirmiyor da. Özgürleştirmeyen bilgi, mutlak körlük değil de nedir? Borgesvari zifiri karanlığa ve onun mutlak ve tikel körlüğüne razı olduğumuzu söylüyoruz şimdilik; gördüğümüz düşü hayra yoruyor, karanlık işaret kazıkları çakıyor, bu gidişin, dönüşü olduğunu taahhüt ediyoruz. Yitip giden yön duygumuzu bulmak uğruna, nerede başladığını ve nerede bittiğini bilmediğimiz bir yol kenarında buluyoruz cüssemizi. Ne ki, bu seferki kılavuzumuz gerçeklik değil, bir temsil, bir simulakr, bir gönderme, üzerinden gidilen bir yazgı, dilsel bir yazgı, imgesel bir cehennem, donmuş, üstelik kaskatı kesilmiş… Bu gün-aşırı fenomenler diyarında, bu Söz İmparatorluğu’nda bir dil bir başka dile nasıl anlatılır, bilmiyoruz? Bir dil, bir başka dili nasıl boğazlar, bilmiyoruz? Bir dil bir başka dili nasıl sürgüler, bilmiyoruz? Bir dil nakli mümkün mü, bilmiyoruz? Bildiğimiz tek şey, nihayetinde bir doku uyuşmazlığına kurban gidecek bir metin kaleme almanın çılgınlık olduğu. Şiirle, şairle yaşıt değil midir çılgınlık?

Konuşmanın çok güç veyahut gereksiz ya da artık mümkün olmadığı bir çağda rastlıyorum Ehmed Huseynî’ye… o yüksek gerilim hatlarının kuşları eşlik ediyor usta şaire, uzamında fır dönüyorlar. Bizlere, kişisel tarihinden ve yaşantı içeriğinden söz edecek besbelli; susuyor ancak, kuşlar şakımaya başlıyor ve dizeler, -bir ayna misali kuru, soğuk bir rüzgâr gibi çarpıyor suratımıza. Bu imge sarmalında nefes almak olanaksızlaşıyor. Bir sürgün, bir süngü, bir sürgit olarak Ehmed Huseynî; kendi sözleriyle Fesîhê Seyda ve Kesrayê Ebdê’nın mirasyedisi olarak Ehmed Huseynî; şiirin kendisine kırık ve yanıklardan başka bir şey vermediğini söyleyen bir şair olarak Ehmed Huseynî; Amûdê’nin çocuğu olarak Ehmed Huseynî; sütle, şekerle beslediği ve gülün bağrında evcilleştirdiği Diyarbekir’ine seslenmektedir: “şiirimde........

© Kültür Servisi


Get it on Google Play