Μια επικίνδυνη «αριστερή» θεωρία
Οι αλλαγές στις θέσεις των πολιτικών κομμάτων δεν είναι κάτι απαραιτήτως κακό. Τα κόμματα αλλάζουν προκειμένου να μπορέσουν να εκφράσουν τις μεταβολές που συντελούνται στην κοινωνία. Η πολιτική σταθερότητα, που θεωρείται προτέρημα ενός κόμματος, σημαίνει ότι υπηρετεί αρχές τις οποίες δεν αλλάζει δημαγωγικά. Δεν σημαίνει πολιτική ακαμψία και γραφειοκρατική προσήλωση σε στερεότυπα. Σε κάθε περίπτωση, η προσχώρηση σε νέες θέσεις από μόνη της δεν είναι ούτε αρνητική ούτε θετική. Ωστόσο η συμβατότητα των νέων θέσεων με το κόμμα αποδεικνύεται από το απλό αλλά καθοριστικό ερώτημα στην πολιτική: «Ποιον συμφέρει και γιατί;». Δηλαδή οι νέες θέσεις εκφράζουν τις διακηρύξεις του κόμματος και όσα γενικώς υποστηρίζει;
Το νεοσύστατο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα πήρε θέση υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων και ο πρώην πρωθυπουργός δέχτηκε επίθεση από τους παλιούς συντρόφους του αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι η πρώτη από τις θέσεις της ΕΛΑΣ που αποδεικνύει μετατόπιση του Τσίπρα σε έναν άλλο πολιτικό τόπο. Η θέση όμως για το άρθρο 16 του Συντάγματος και η αποδοχή των ιδιωτικών πανεπιστημίων (θα καταψηφίσει την αναθεώρηση αλλά δεν θα αλλάξει τον νόμο) προκάλεσαν σοβαρή επίθεση εναντίον της ΕΛΑΣ γιατί πρόκειται για ταυτοτικό θέμα της Αριστεράς. Η Αριστερά με όλα τα κόμματα που την αποτελούν στην Ελλάδα έχει ταχθεί κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων θεωρώντας ότι η ιδιωτικοποίηση οδηγεί σε μια ταξική επιλογή στην ανώτατη εκπαίδευση αλλά και στη στροφή των ίδιων των πανεπιστημίων σε σπουδές που δεν αφορούν την κοινωνία αλλά τα συμφέροντα και τους χρηματοδότες. Συνήθως, όταν γίνεται συζήτηση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι υποστηρικτές τους και φυσικά η κυβέρνηση τοποθετούν το θέμα στην επιφανειακή και λαϊκίστικη επιχειρηματολογία που αφορά το αν θα πρέπει όποιος θέλει να φοιτά σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο και (όπως χαρακτηριστικά λέγεται) «να μην πηγαίνει στο εξωτερικό για να σπουδάσει». Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν γίνονται για να προσφέρουν «ευκολίες» και ελευθερία επιλογών στον πολίτη, αλλά για να δημιουργήσουν επιστήμη και επιστήμονες συγκεκριμένου τύπου και κατεύθυνσης. Το ποια θα είναι θα το καθορίζουν όσοι βάζουν τα χρήματα, που παρεμπιπτόντως θα αναδεικνύουν και τα δικά τους παιδιά σε ηγέτες της πολιτικής, της οικονομίας και της κοινωνίας με βαριά βιογραφικά.
Το θέμα στο συγκεκριμένο άρθρο μου όμως δεν είναι να αναλυθεί το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά η επιχειρηματολογία που διατύπωσε η ΕΛΑΣ για να στηρίξει την αλλαγή. Χρησιμοποίησε δύο επιχειρήματα. Στην πρώτη τοποθέτησή της η ΕΛΑΣ υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να αλλάξει τον αντισυνταγματικό νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιατί μια τέτοια αλλαγή θα απειλούσε την ασφάλεια δικαίου. Στη δεύτερη τοποθέτηση διατυπώθηκε η άποψη πως ο νόμος δεν αλλάζει γιατί πρέπει να υπάρχει συνέχεια του κράτους. Και οι δύο τοποθετήσεις........
