Μητσοτάκης, το εξώγαμο παιδί της Mercosur |
Σε µια θεώρηση που µπορεί να χαρακτηριστεί και λαϊκίστικη, αλλά δεν µπορεί να αµφισβητηθεί η αλήθεια της, τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν τον ενδιαφέρει πόσο στοιχίζει το λεµόνι κι αν είναι καλή η πατάτα. Μπορεί να φάει τα καλύτερα, χωρίς να τον ενδιαφέρει η τιµή. Το ίδιο ισχύει και για την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και µη θεσµική κουµανταδόρο της ΕΕ, κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Αν υπήρχε παρατηρητήριο στην κατανάλωση που κάνουν οι πολιτικοί, η υπόλοιπη χώρα θα είχε αυτοκτονήσει. Ή θα έβαζε φωτιά στα ρεστοράν πολυτελείας και τα ντελικατέσεν (κι αυτό λαϊκισµός). Από την άλλη µεριά, ο Μητσοτάκης, ακόµη και η σιδηρά κυρία Φον ντερ Λάιεν, από τον θεσµικό ρόλο που έχουν, ο οποίος πρέπει να ταυτίζεται µε την υπεράσπιση του δηµόσιου συµφέροντος, οφείλουν να ενδιαφέρονται και για την τιµή των προϊόντων και για την ποιότητά τους ανεξάρτητα από το πώς ζουν οι ίδιοι. Ακόµη κι αν υποθέσουµε ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν ξέρει πόσο κάνει το εισιτήριο στο µετρό και τι χρώµα έχει η τσακώνικη µελιτζάνα, είναι υποχρεωµένος να λειτουργεί προς το συµφέρον της χώρας.
Πριν από µερικές µέρες η Ελλάδα µε απόφαση της κυβέρνησης (συν)τάχθηκε υπέρ της συµφωνίας Mercosur, σε αντίθεση µε τη Γαλλία, την Αυστρία, την Πολωνία, την Ιρλανδία και την Ουγγαρία που την καταψήφισαν. Η ελληνική κυβέρνηση πανηγύρισε για τη Mercosur, την οποία περιέγραψε ως εµπορική συµφωνία που θα ευνοήσει τις εξαγωγές. Η συµφωνία αφορά την ΕΕ και τις χώρες της Λατινικής Αµερικής: Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη και Βολιβία. Τα προϊόντα µεταξύ των χωρών θα διακινούνται χωρίς δασµούς και θα γίνουν στη Λατινική Αµερική πλούσιοι κι εµείς πλουσιότεροι λόγω αυτής της άφθονης και........