Ορατότης μηδέν: Ένα σχόλιο για την πρώτη συνέντευξη Τσίπρα
Δεν έκανε το «μπαμ» η πρώτη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα, μετά την εγκατάλειψη του βουλευτικού αξιώματος και του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν μάθαμε κάτι καινούργιο, δεν αποκάλυψε κάτι, δεν έδωσε καν είδηση για τον χρόνο και τα χαρακτηριστικά του συζητούμενου νέου κόμματός του. Όσο για αυτοκριτική «όταν χρειάζεται», παραπέμπει στο υπό έκδοση βιβλίο του.
Όσα είπε στους δημοσιογράφους της «Εφημερίδας των Συντακτών» Τάσο Παππά και Νίκο Παπαδημητρίου, είναι ανάπτυξη της δήλωσης με την οποία παραιτήθηκε από βουλευτής. Στη συνέντευξη υπάρχουν δυο σημαντικά κεφάλαια για τα οποία ουδείς μπορεί να έχει αντίλογο.
Το πρώτο είναι ότι παρέλαβε χρεοκοπημένη τη χώρα και την παρέδωσε με βιώσιμη οικονομία και εκτός Μνημονίου. Οπότε συνιστά υποκρισία, θράσος και ύβρη να τον μέμφονται όσοι τη χρεοκόπησαν
Το δεύτερο ότι η διακυβέρνηση Μητσοτάκη είναι καταστροφική και επικίνδυνη και πρέπει να απομακρυνθεί. Αλλά δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής η σχεδόν περιφρονητική αξιολόγησή του για την αντιπολίτευση.
Από εκεί και πέρα εμφανές μέλημά του παραμένει να αναδείξει περίπου ως επαναστατική πράξη και τομή – όχι μόνο στην πολιτική διαδρομή του αλλά και για τα πολιτικά ήθη της χώρας – ότι άφησε τη βουλευτική έδρα.
Για το παρελθόν του δεν γίναμε σοφότεροι, σε θέματα που έχουν συζητηθεί. Γιατί συνεργάσθηκε με τον Καμμένο; Γιατί δεν έληξε με πρωτοβουλία του τη συνεργασία, αν ο στόχος της ήταν η έξοδος από το Μνημόνιο;
Είναι προφανές ότι επιθυμεί να κρατήσουμε «από τα παλιά» ότι επιλέγει ο ίδιος και δεν έριξε φως σε επιλογές που έκανε, ή δεν έκανε στον ΣΥΡΙΖΑ.
Τα παραδείγματα ήταν πολλά: κράτησε τα «βαρίδια» στην πρώτη γραμμή, ανέχθηκε τον Πολάκη, έχρισε τη Δούρου υποψήφια περιφερειάρχη που την περίμενε ήττα μετά το Μάτι, έβαλε τον καταδικασθέντα Παππά στο ψηφοδέλτιο, δέχθηκε την υποψηφιότητα Κασσελάκη, επιχείρησε – ανεπιτυχώς – να τον ανατρέψει με νέες αρχαιρεσίες και ανέχθηκε τις νεοσταλινικές μεθόδους απομάκρυνσής του…
Δεν μάθαμε τίποτε νεότερο για το είδος της «ανανέωσης» που σχεδιάζει, για τα πρόσωπα που δεν «του βγήκαν» , την παραίτηση του από την ηγεσία, την ανασυγκρότηση που δεν έκανε μετά το 2019, γιατί πήρε πίσω τη θέση του στη Novartis και τις τηλεοπτικές άδειες.
Αφήνει να εννοηθεί ότι για πολλά από αυτά θα υπάρχουν απαντήσεις στο βιβλίο του, μαζί με την αφήγηση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα και περιστατικά των παρασκηνίων.
Πάντως δεν διευκρίνισε αν θα πάρει μέρος στις επόμενες εκλογές, με ποια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση και........





















Toi Staff
Sabine Sterk
Penny S. Tee
Gideon Levy
Mark Travers Ph.d
Gilles Touboul
Rachel Marsden
Daniel Orenstein
John Nosta