Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε το πολιτικό μέλλον της αδελφής του, με τη στέρηση του δικαιώματος της δεύτερης ευκαιρίας και έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία της ΝΔ, επιχειρούσε αυτό που δεν κατάφερε τελικά ο πατέρας -ενώ η Ντόρα πήγε ως την πηγή και νερό δεν ήπιε: να αλώσει την ΝΔ.

Ο στόχος δεν ήταν μόνο ο οργανωτικός έλεγχος του κόμματος που ίδρυσε Κωνσταντίνος Καραμανλής και διοίκησε για δώδεκα χρόνια ο Κώστας Καραμανλής, αλλά και η κατάλυση των ιδρυτικών συμβολισμών, των πολιτικών θέσεων και αρχών του.

Πρωτίστως η εξαφάνιση του ιδρυτή, για τον οποίο η διατύπωση, “εθνάρχης” μόνο ως καλαμπούρι αναφέρεται σήμερα στο κόμμα που ίδρυσε.

Η επιδίωξη ήταν κάτι σαν “ευχή και κατάρα” απο τον πατέρα Μητσοτάκη. Το καταλαβαίνει όποιος ανατρέχει στην αφήγησή του προς τον Αλέξη Παπαχελά , που περιέχεται στο βιβλίο -των εκδόσεων Παπαδόπουλος- “Ο Κ. Μητσοτάκης με δικά του λόγια”.

Με τη δέσμευση ότι θα δημοσιευτεί μετά το θάνατό του- όταν δεν θα μπορούν να του ζητηθούν εξηγήσεις, ούτε θα ζουν όσοι αναφέρει για να του απαντήσουν διαστρεβλώνει με κυνισμό τη μεταπολεμική πολιτική ιστορία και κυρίως τα ορόσημα της Αποστασίας και της Μεταπολίτευσης, συκοφαντώντας του πρωταγωνιστές τους.

Και αν με τους Παπανδρέου έχει ένα κίνητρο, με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, απλώς εκφράζει προσωπικό μίσος, επειδή τον κατέστησε αποσυνάγωγο το 1974- και ας του έδωσε ρόλο αργότερα.

Με τη διήγησή του “αγιοποιεί” τον εαυτό του, ως μεγάλο πολιτικό μέγεθος και περιγράφει τον Καραμανλή ως μετριότητα , που ανήλθε με διόλου καθαρές μεθόδους- και πάντως του χρωστάει. Ο Καραμανλής του Μητσοτάκη.

Καθώς ουδείς από τη ΝΔ και την οικογένεια Καραμανλή απάντησε ποτέ ο νεότερος Μητσοτάκης έχει άλλοθι για να “τελειώσει τη δουλειά” και να διαγράψει τον ιστορικό ηγέτη της ΝΔ από........

© Kouti Pandoras