Την τελευταία περίοδο η πολιτική ειδησεογραφία από τη Βουλή, σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ και τις διασπάσεις του, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, ανέδειξε την προσπάθειά τους να ρίξουν στο καναβάτσο την κυβέρνηση. Τα κουτσοκατάφεραν, αν ληφθεί υπόψη το περιορισμένο βεληνεκές των ηγεσιών τους.

Την ίδια περίοδο, η μόνη είδηση από τον Αλέξη Τσίπρα ήταν ότι ετοιμάζει ένα βιβλίο για την παρελθούσα διακυβέρνησή του και ένα κόμμα, επιδιώκοντας τη μέλλουσα. Κοντολογίς, ασχολείται με τον εαυτό του. Ο έτερος πρώην πρωθυπουργός της αντιπολίτευσης, ούτε καν μ’ αυτό.

Αλήθεια, τι εμπόδισε έστω τις τελευταίες μέρες τον Τσίπρα να πάει στη Βουλή και ασκώντας το προνόμιο του, να μιλήσει, λαμβάνοντας μέρος στη αντιπολιτευτική πανστρατιά κατά του Μητσοτάκη;

Γιατί δεν έδωσε το «παρών» εκεί που εξελίσσεται η μάχη, με πραγματικά «πυρά» και ο καθένας μετριέται με το πραγματικό μπόι του; Αν μη τι άλλο δεν του λείπει η ικανότητα στην πολιτική αντιπαράθεση…

Ο μέσος πολίτης που συντάσσεται με τη θέση «δεν πάει άλλο με τη σημερινή κυβέρνηση», έχει από τον πρώην Πρωθυπουργό περισσότερες απαιτήσεις σκληρής και αποτελεσματικής αντιπολίτευσης από τον Ανδρουλάκη, τον Φάμελλο, τον Χαρίτση ή και από τη Ζωή, που το παλεύουν.

Όσο – παρά το χάρισμα του λόγου, την πολιτική συγκρότηση, την κοινοβουλευτική άνεση και την εμπειρία παραμένει θεατής, απαλλάσσει τον Μητσοτάκη από μια αναμέτρηση στην οποία θα υστερούσε. Είναι σαν να του κάνει δώρο, την ώρα που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.

Ποιος θα ενδιαφερθεί για το «κόμμα του Τσίπρα» εφόσον υπάρξει, αν ο........

© Kouti Pandoras