We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Kim bilir, belki hayallerimiz olur yeniden...

1 1 0
18.02.2019

Biz büyüyoruz, büyük insanlar oluyoruz. Sonra dünümüzü hemen unutuyor, yola yeni çıkmış çocukların bugünüyle uzlaşamadan, geleceklerini çözmeye, anlamaya, şekillendirmeye çalışıyoruz.

Umutsuzca, başarısızca.

Sonu gelmeyecek bir devinimle, günü kurtararak, kurtardığımızı sanarak.

Bu yanımızla büyüdükçe bozuluyoruz. Doğduğumuz anki saflık, yaşadıkça kalkıyor ortadan. Bir yarış var sanki kirlenmeye doğru. Bembeyaz doğan bizler, hangi renkte son buluyoruz? Her birimiz şu an hangi renkteyiz?

Duygularımız, düşüncelerimiz, bizimle büyüdükçe, dışsal etkiler onlara şekil veriyorlar, içimizden kaybediyoruz. Eksiliyoruz.

Çocuk kalsak, hep çocuk olsak, nasıl da çözülür kendimizce tüm sorunlar?

Bir gün bir berber sandalyesinde ağlamalıyız, korkup berber amcanın makasından.

Ne olduğunu anlamadığımız için telaşlanmalıyız, kalbimiz korkunun telaşıyla atmalı ‘yerinden........

© Kıbrıs Postası