Modern insanın asıl sorunu yorgunluk değil; duramama hâlidir. Yoruluyor ama durmuyor, sıkılıyor ama hızlanıyor, bunaldıkça daha fazla meşgul oluyor. Çünkü durmak, bu çağda tehlikeli bir eylem hâline geldi. Durmak, insanı kendisiyle baş başa bırakır. Ve modern insan, kendisiyle kalmaktan korkuyor.

Durduğunda sorular belirir. “Ben ne yapıyorum?”, “Bu tempo gerçekten benim mi?”, “Neyi kaçırıyorum?”, “Neden bu kadar huzursuzum?” Bu soruların cevabı çoğu zaman rahatsız edicidir. O yüzden insan durmak yerine koşmayı seçer. Koşmak, yüzleşmekten daha kolaydır. Hareket hâlinde olan insan, sorgulamaz; sadece yetişmeye çalışır.

Bu çağda hız, bir değer olarak sunuluyor. Yavaşlık geri kalmışlıkla, durmak başarısızlıkla eşleştiriliyor. Takvimi dolu olan güçlü, boş olan yetersiz sayılıyor. Oysa bu doluluk çoğu zaman anlamdan değil, korkudan besleniyor. İnsan neye yetiştiğini bilmiyor ama geri kalmaktan korkuyor. Bu korku,........

© Kıbrıs Postası