İskele'yi uzun yıllar sonra yeniden gördüm.

İlk hissettiğim şey, gelişme oldu. İkinci hissettiğim ise, acaba fazla mı geliştik?

Adanın güneyindeki eski İskele'den koparılan insanların yeniden hayat kurduğu bu kent, yıllar içinde sadece yeni evlerin değil, yeni umutların da adresi olmuştu. Sonra Karpaz'ın kapısı haline geldi. Bugün ise parkları, yürüyüş yolları, bisiklet güzergâhları, sosyal alanları ve belediyecilik hizmetleriyle gerçekten örnek gösterilebilecek birçok çalışmaya sahip. İskele Belediyesi'nin özellikle kamusal yaşamı güçlendiren yatırımlarını görmezden gelmek haksızlık olur.

Ancak bütün bunların arasında insanın zihnini rahatsız eden başka bir manzara yükseliyor.

Gökyüzüne doğru yarışan vinçler...

Bitmek bilmeyen inşaatlar...

Birbiri ardına yükselen yüzlerce blok...

Şehrin siluetini artık ağaçlar değil, kuleler belirliyor.

Üstelik insan ister istemez şu soruyu soruyor:

Bu kadar konutta........

© Kıbrıs Postası