Bu çağ “ben” kelimesiyle dolu ama benlikten yoksun. Herkes kendini anlatıyor, kendini tanımlıyor, kendini savunuyor. Ama çok az kişi kendini biliyor. Çünkü bugün “ben olmak” bir varoluş hâli olmaktan çıktı; bir vitrin düzenlemesine dönüştü. Benlik, yaşanan bir derinlik değil, sergilenen bir imaj hâline geldi.

Hiçlikten korkan insan, kendini sürekli doldurmak zorunda hisseder. Boşluk tehdit gibi algılanır. Sessizlik tehlikelidir. Durmak kayıptır. Bu yüzden insan, kendini sıfatlarla, başarılarla, görüşlerle, cümlelerle şişirir. Konuşur, paylaşır, gösterir. “Ben buradayım” demenin yüzlerce yolunu bulur. Ama bu çaba, varoluştan değil panikten beslenir.

Ben olma hastalığı, özgüven fazlalığı değildir; güven eksikliğidir. Kendinden emin olan insan, kendini sürekli ilan etmez. Kendini ispat etme ihtiyacı, içteki boşluğun dışa taşmasıdır. İnsan........

© Kıbrıs Postası