Hatıralar çoğaldıkça |
İnsan gençken hayatın yalnızca biriktirmekten ibaret olduğunu sanıyor. Yeni insanlar tanıyoruz, yeni dostluklar kuruyoruz, yeni şehirler görüyoruz. Her yıl ömrümüze yeni yüzler, yeni hikâyeler, yeni anılar ekleniyor. Hayat büyüyor, çevremiz genişliyor, hafızamız kalabalıklaşıyor. O yıllarda zamanın sadece önümüzde uzandığını düşünüyoruz.
Sonra fark etmeden başka bir dönem başlıyor. Bu kez hayat yalnızca yeni insanlar getirmiyor; bizden bazılarını da alıp götürüyor.
Önce uzaktan tanıdığımız birinin vefat haberini alıyoruz. Ardından bir komşu, eski bir öğretmen, çocukluk arkadaşımızın babası... Derken bir gün en yakınlarımızdan biri eksiliyor. O zaman anlıyoruz ki yaş almak, sadece doğum günlerinin sayısını artırmak değil; uğurladığımız insanların sayısını da artırmakmış. Sanırım hepimizin yaşadığı ortak bir an vardır. Eski bir fotoğraf albümünü açarsınız. Fotoğraftaki herkes gülümsemektedir. Siz de önce gülümsersiniz. Sonra gözünüz bir yüzün üzerinde........