SENİN SAATİN KAÇ? |
Anneannemden kalan saat yatağımın başında durur. Saatler ileri geri alındığında bazen yanındaki küçük düğmeyi çekip yelkovanı elimle çeviririm.
Kimi gün durur, kimi gün fark ettirmeden birkaç dakika sapar. O sapma bana eskiden herkesin zamanının biraz kendine ait olduğunu hatırlatır.
Şimdi telefonlarımız aynı saati saniyesine kadar gösterebiliyor. O küçük fark hayatımızdan çekilince başka neler değişti?
“Senin saatin kaç?” diye sorardık eskiden. Biri “Beşi beş geçiyor,” derdi, öteki bileğine bakıp “Benimki on geçiyor,” diye karşılık verirdi. “Acaba hangisi doğru? Dur, ben de ayarlayayım.”
Beş dakikalık bir fark, ayaküstü bir sohbete yeterdi.
İnsanlar bir zamanlar günün neresinde olduklarını güneşin gölgesinden anlıyordu. Su saatlerinde geçen süreyi suyun akışı gösteriyordu. Mekanik saatler zamanı çarklarla ölçtü. Bugün dünyanın ortak zaman hesabında atom saatlerinden yararlanıyoruz.
Saatlerin hassaslaşması kadar birbirine uyması da hayatı değiştirdi. On dokuzuncu yüzyılda Britanya’da kasabalar kendi yerel saatlerini kullanırken demiryolu şirketleri tarifeleri anlaşılır kılmak için ortak saate geçmeye başladı. Bir trene yetişmek için istasyonla yolcunun “saat beş” derken aynı anı kastetmesi gerekiyordu.
New........