KOLAY ELDE EDİLEN HER ŞEY KOLAY MI FEDA EDİLİR? |
Hiç düşündünüz mü, neden bazı şeylerden kolayca vazgeçebilirken bazılarını bırakmakta bu kadar zorlanıyoruz?
Bir ilişki, bir dostluk, yıllarımızı verdiğimiz bir iş, gerçekleşmesini çok istediğimiz bir hayal…
Bazen onları bu kadar kıymetli yapan gerçekten hayatımızdaki yerleri midir, yoksa uğurlarına harcadığımız zaman, gösterdiğimiz sabır ve verdiğimiz emek mi?
Çünkü insan, bir şeye emek verdikçe yalnızca onu elde etmeye çalışmaz. Farkında olmadan kendinden de bir şeyler bırakır oraya.
Bekler, sabreder, yorulur, bazen kırılır, bazen vazgeçmenin eşiğine gelir ama yeniden dener. Sonunda elde ettiği şeyin içinde artık yalnızca bir başarı, bir ilişki ya da bir hayal yoktur. Kendi hikâyesi de vardır.
Ve insan, biraz da kendi hikâyesinden vazgeçmekte zorlanır.
Bir anne babanın çocuğuna duyduğu sevgiyi düşünün mesela…
Elbette bu sevginin temelinde yalnızca verilen emek yoktur. Ama o sevginin yıllar içinde nasıl derinleştiğine bir bakın. Uykusuz geceler, ateşler içinde başında beklenen sabahlar, ilk adımlar, ilk sözcükler, endişeler, sevinçler, fedakârlıklar…
Çocuk büyürken anne baba da onunla birlikte değişir. Hayatını yeniden düzenler, önceliklerini değiştirir, bazen kendi isteklerini erteler. Yıllar geçer ama o görünmez bağ her geçen gün biraz daha kök salar.
Çünkü emek, sevginin içinde biriktikçe bağı da derinleştirebilir.
Aslında yalnızca çocuklarımız için değil, hayatımızdaki pek çok şey için geçerli bu.
Emek verdiğimiz bir dostluk, yıllarca uğraşıp kurduğumuz bir........