Een Russische jongen kijkt ons verwonderd aan als we in de lift van de studentenflat stappen. “Ben je student?” vraagt Nguetobaye hem, waarop hij beamend antwoord: “En jij?”

“Ik ben professor”, antwoord mijn Afrikaanse petekind met enige trots.

“Van de universiteit van financiën?”

“Ja”, zegt Ngueto, “ik ben bijna klaar met mijn doctoraat.” Een hele prestatie voor een jongeman uit Tsjaad, die toen hij op achttienjarige leeftijd in Kazan aan de universiteit begon, tien jaar geleden, geen idee had waar hij aan begonnen was.

Toen keek de jongen mij aan. “En ik ben zijn peettante” (doopselmoeder, zeg je in het Russisch), waarop hij er spontaan uitflapte: “Hoe heb ik het nu?!” We schoten alle drie in de lach, want inderdaad vormen we een bont gezelschap.

Tijdens een........

© Katholiek Nieuwsblad