Haccetmek ya da umreye gitmek insanları günahlardan arındırır mı?

Burası fetva köşesi değil. Fetva piyasası kendi mecraında tedavül ediyor. Ben o piyasaya dahil olamam. Anca kendi halinde bir vatandaş olarak hislerimi, kanaatlerimi söyleyebilirim.

Babam hacca gidiyordu, 1971 yılıydı. Annemin babası Mehmet Ali dedem bizde misafirdi. O gün dedemin seccadeye diz çöküp, kıbleye yönelerek sessiz sessiz ağladığını hatırlıyorum.

Özleminden. Biraz da babamın gitmesine gıpta etmesinden.

Zannediyorum eğer dedem hacca gidebilseydi günahlarından arınmış olarak dönerdi.

Dedemin ne kadar günahı olabilirdi ki? 95 yıl yaşadı, insanların hakkına girmekten korkarak.

Bir de bazı insanlar vardır; din, cemaat piyasasının dışında, kendi halinde Müslüman.

Hac yollarında rastlarsanız acemiliklerini fark edersiniz. Yanlış yapmaktan korkan, din hakkında, Allah ve Resulu hakkında daima hüsnü zan sahibi, her şeyi etrafındaki bilenlere soran, aldığı cevaplara inanan temiz insanlar.

Bir de Ravza-i Mutahhara’da gördüğüm İranlı bir köylüyü hatırlıyorum. Büyük bir sevinçle mescide girdiğini, Ravza’daki sütunlardan birini aşkla kucaklayıp öptüğünü…

Nereli olduğu önemli değil, dünyanın değişik bölgelerinde böyle temiz, kendi halinde Müslümanlar var. Tabii bizim ülkemizde de var. Sayıları inşallah korktuğum kadar az değildir.

Hac ya da başka bir şey,........

© Karar