Avrupa’yla tarihimiz boyunca kavga etmişiz. Her tarafıyla değil. Mesela Almanya’yla pek kavgamız olmamış. Kavgamız olmamış ama ne zaman ittifak ettiysek başımız belaya girmiş!

Zamanla Avrupa kuvvetlenmiş, biz zayıf düşmüşüz.

Zayıf zamanlarımızda Avrupa canımıza, toprağımıza kastetmiş.

Zafiyetimizi tedavi için Avrupa’dan birtakım yöntemler, birtakım kurumlar ithal etmişiz.

İlk kuşak İslamcı büyüklerimizin “Avrupa’nın ilmini, fennini alalım, ahlakını almayalım” şeklinde özetleyebileceğimiz yaklaşımları dikkat çekicidir. Bu yaklaşım bizim zihnimizde de uzun bir süre ikamet etmiştir. Fakat bizdeki ahlaki zaafları, üçkağıtçılığın çeşitlerini, yolsuzlukta muasır medeniyet seviyesinin üstüne çıkışımızı gördükten sonra, “ilmini, fennini alamadınız, bari ahlakını alsaydınız” diye düşündüğüm olmuştur.

Şunun farkındayım; kullandığım her cümlenin tartışılır tarafları var.

Avrupa kendine Müslüman. Ya da kendine Avrupalı.

Geçmişte bize çok kötülükleri olmuş.

Geçmişte kendisine de kötülük etmiş.

Fakat kendi içindeki çetin, şiddetli, kanlı çekişmelerden sonra bazı medeni normlara ulaşmış.

O normlardan bazıları bize lazım.

Mesela Avrupa’ya ihraç ettiğimiz tarım ürünleri bazen AB’nin kendisine uyguladığı sağlık, temizlik standartlarına uymadığı için iade ediliyor.

Muhtemelen biz aynı sağlıksız ürünleri iç piyasada aynı titizlikle kontrol etmediğimiz için kemali afiyetle........

© Karar